Octrooien

Wat is een Europees octrooi?


Elk land heeft een eigen octrooiwetgeving die het aanvragen en verlenen van octrooien in dat land regelt. Er zijn echter ook internationale verdragen die het verkrijgen van overeenkomende octrooien in meerdere landen vergemakkelijken. Voor de landen in Europa is dit het Europees octrooi verdrag.

 

Dit verdrag betreft een gemeenschappelijke octrooiverleningsprocedure voor een groot aantal Europese landen. Momenteel zijn dit alle EU landen, en een aantal landen daarbuiten. In totaal tellen we 38 lidstaten (oktober 2010): Albanië, België, Bulgarije, Cyprus, Denemarken, Duitsland, Estland, Finland, Frankrijk, Griekenland, Groot-Brittannië, Hongarije, Ierland, IJsland, Italië, Kroatië, Letland, Liechtenstein, Litouwen, Luxemburg, Macedonië, Malta, Monaco, Nederland, Noorwegen, Oostenrijk, Polen, Portugal, Roemenië, San Marino, Servië, Slovenië, Slowakije, Spanje, Tsjechië, Turkije, Zweden en Zwitserland.

 

In al deze landen kan op twee manieren een octrooi worden verkregen: onrechtstreeks via de Europese route en rechtstreeks via de nationale route. Na de gemeenschappelijke verleningsprocedure bij het Europees Octrooibureau wordt voor elk land een octrooi verleend. De Europese octrooiaanvrage valt dan uiteen in een aantal nationale octrooien (een zogenaamde bundel van nationale octrooien).

 

Een Europees octrooi bestaat derhalve dus eigenlijk niet, terwijl een Europese octrooiaanvrage wel bestaat.

Terug naar overzicht